ریحانه الرسول

✨﷽✨

#نکته_اخلاقی

پدری فرزند خود را فراخواند …
دفتر مشق او را که بسیار تمیز و مرتب بود نگاه کرد و گفت:
فرزندم چرا در این دفتر کلمات زشت و ناپسند ننوشتی و کثیفش نکردی؟

پسر با تعجب پاسخ داد: خب معلوم است! چون معلممان هر روز آن را نگاه میکند و نمره میدهد.

پدر گفت: دفتر زندگی خود را نیز پاک نگاه دار، چون معلمی هست که هر لحظه آن را مینگرد و به تو نمره میدهد …

? ألَم یَعلَم بأنَّ اللهَ یَری؟ ?

«آیا انسان نمیداند که خدا او را میبیند؟»

? سوره علق آیه 14

? وضعیت دفتر زندگی من و شما چگونه است؟؟

صبح جمعتون معنوی ?

دلم پرمی‏زندامشب براى حضرت باقر ️

که گویم شرحى ازوصف وثناى حضرت باقر

️ندیده دیده گیتى به علم ودانش وتقوا

کسى رابرتر واعلم به جاى حضرت باقر

شهادت یادگار کربلا حضرت امام محمد باقر علیه السلام را به همه محبین اهل بیت علیهم السلام تسلیت عرض می نماییم

شيخ كلينى در كتاب كافى به سند خود از امام رضا (ع) روايت كرده است كه امام باقر (ع) به هنگام احتضار فرمود:

هنگامى كه ب‏درود حيات گفتم زمين را برايم بشكافيد و قبرى مهيا كنيد پس اگر به شما گفتند براى رسول خدا (ص) لحد بوده است، تصديق كنيد.

...

كلينى به سند خود از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود:
پدرم هر آنچه از كتب و سلاح و آثار و امانات انبياء در نزد خود داشت، به من به وديعت ‏سپرد. پس چون لحظه وفاتش فرارسيد به من گفت: چهار شاهد فرابخوان. من چهار تن از قريش را دعوت كردم كه يكى از آنان نافع مولاى عبد الله بن عمر بود.

پس به من فرمود:
«بنويس اين چيزى است كه يعقوب فرزندانش را بدان وصيت كرد كه اى فرزندانم خداوند دين را براى شما برگزيد، پس نميريد مگر آنكه تسليم رضاى خداوند باشيد. »و وصيت كرد محمد بن على به جعفر بن محمد و به وى فرمان مى ‏دهد كه او را به جامه بردى كه هر جمعه در آن نماز مى‏ خواند كفن كند و عمامه‏ اش را بر سرش بندد و قبر او را چهار گوش و با فاصله چهار انگشت از زمين بلندتر قرار دهد و در موقع دفن بندهاى كفن او را باز كند.

 

سپس به شهود فرمود: بازگرديد خداوند شما را رحمت كند!امام صادق (ع) گفت: به پدرم گفتم: اى پدر!در اين وصيت چه بود كه بر آن شاهد طلب كردى؟فرمود: پسرم!خوش نداشتم پس از من با تو به نزاع برخيزند به اين بهانه كه به تو وصيت نكرده ‏ام و مى ‏خواستم بدين وسيله حجت و دليلى براى تو قرار داده باشم. در حقيقت امام (ع) مى‏ خواست به اين وسيله همگان بدانند كه جعفر بن محمد (ع) ، وصى و جانشين و امام بعد از اوست.

 كلينى در كافى به سند خود از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود:

پدرم در وصيتش نوشته بود كه وى را در سه جامه كفن كنم. يكى رداى جمره‏اى او بود كه در روز جمعه با آن نماز مى‏خواند و دو پيراهن ديگر. پس به وى عرض كردم: چرا اينها را مى‏نويسى؟فرمود: مى‏ترسم مردم با تو از در نزاع وارد شوند و بگويند او را در چهار يا پنج جامه كفن كن اما تو به گفتار آنان راه مرو. عمامه خودم را بر سرم بند و البته عمامه را جزو كفن محسوب مكن بلكه عمامه از چيزهايى است كه بدن را به آن مى‏پوشانند.

شيخ كلينى در كافى به سند خود نقل كرده است كه امام باقر (ع) وصيت كرد كه هشتصد درهم براى برگزارى مراسم سوگوارى او اختصاص دهند و اين كار را از سنت مى‏ دانست. زيرا پيامبر مى‏ فرمود: براى خاندان جعفر طعامى فراهم آريد، آنان نيز به وصيتش عمل كردند.

(كتاب: سيره معصومان، ج 5، ص 45،نويسنده: سيد محسن امين،ترجمه: على حجتى كرمانى)

 

 

 

علی رضایی در دلنوشته‌ای خطاب به فرزند شهید حججی نوشت: علی گلم! یه مشت آقا و آقازاده‌هاشون موندن که بعضی‌هاشون دارن تکلیف‌شون رو عمل می‌کنن، اما امان از بعضی دیگه‌شون.  می‌دونی عدالت خدا یعنی چی؟ یعنی تو یه کلمه من اسمم شده آقازاده. یعنی تو یه خانواده محترم به دنیا اومدم، اما خودم هیچی نیستم.

...

بسیج اشکذر:به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع پرس، «علی رضایی میرقائد» فرزند «محسن رضایی» دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام به مناسبت سالروز شهادت شهید محسن حججی، دلنوشته‌ای را خطاب به فرزند وی منتشر کرد.

در این یادداشت آمده است: سلام علی آقای عزیز! یک سال گذشت. یک سال بی بابایی رو پشت سرگذاشتی؛ البته می‌دونم که مامان و مادربزرگ و پدربرزگ و خلاصه همه اقوام نذاشتن آب تو دلت تکون بخوره، اما نازنین، خوب هیچی جای بابا رو نمی‌گیره.‌ می‌دونی بابا داره همه ما رو نگاه می‌کنه. با همون لبخند همیشگیش. کنار اربابش ایستاده، کنار مولامون، آرامشی داره که نپرس. ما موندیم و دنیایی پر از سختی علی جان. لابد میخوای بدونی چه سختی؟ علی عزیزم! بزار بزرگ میشی خودت لمس می‌کنی البته امیدوارم بزرگ میش این سختی‌ها دیگه نباشه.

می‌دونی گلم! بابایی رفت تا تکلیفش رو عمل کنه. نمره اش ۲۰ شد. چون شاگرد اوّل کلاس جهاد و شهادت بود. علی جون! ما‌ها موندیم با تکالیفمون. خیلی شرمنده‌ایم. همه مون بعد شهدا خیلی خراب کردیم. اونا رفتن ما جا موندیم. ما موندیم و یک دنیا مشق ننوشته یا غلط غلوط نوشته.

علی گلم! یه مشت آقا و آقازاده هاشون موندن که بعضی‌هاشون دارن تکلیف شون رو عمل می‌کنن، اما امان از بعضی دیگه شون. می‌دونی عدالت خدا یعنی چی؟ یعنی تو یه کلمه من اسمم شده آقازاده. یعنی تو یه خانواده محترم به دنیا اومدم، اما خودم هیچی نیستم. هیچی. حالا این کجاش عدالته؟ برات میگم عموجان. اینکه اگه من تو این خانواده نبودم اینقدر تهی و پوچ و بی خاصیت بودم که حتی نمی‌تونستنم یه روز دووم بیاورم و نابود می‌شدم. اصلاً از صحنه روزگار محو می‌شدم. حالا یه آدم ضعیف با کلی امکانات چه می‌کنه؟ همه رو خراب می‌کنه. حیف و میل می‌کنه. بعد کاخ‌نشین میشه و ماشین مدل بالا انواع ویلا و …. بماند علی جون. اما تو ژنت خوبه. پاکه. شریفه. آسمونیه. می‌دونی مثل کی شدی؟ مثل پیغمبر که باباشو ندید. مثل امام زمان که ۵ ساله یتیم شد. تو بزرگی. به جا‌های بزرگ می‌رسی. امیدوارم اون روز که رییس جمهور میشی برات پوستر بچسبونم عموجون. می‌بوسمت.

جواد الائمه مهربان بود و خیرخواه.دست مردم را در دستان خدا می گذاشت و می فرمود: «کَیْفَ یُضَیَّعُ مَنِ اللّهُ کافِلُهُ» چگونه درماند کسی که خداوند سَرپرست او باشد؟ [1]

او می فرمود تا وقتی در آغوش خدا هستید نگران گرفتاریها نباشد: «لَؤْكانَتِ السَّمواتُ وَالْأرْضُ رَتْقَا عَلى عَبْدٍ ثُمَّ اتَّقىَ اللّه َ تَعالى لَجَعَلَ مِنْها مَخْـرَجا»،

...

اگر آسمانها و زمين بر شخصى بسته باشد، ولى تقـواى الهى پيـشه كـند، خداوند گشايشى از آنها برايش قرار مى دهد. [2]

او راه رسیدن به سربلندی و عزت را در اعتماد به خدا می دانست و می فرمود: «الثِّقَةُ باللّه ِ تعالى ثَمَنٌ لِكُلِ غالٍ ، وسُلَّمٌ إلى كُلِّ عالٍ» اعتمادِ به خداوند متعال، بهاى هر چيز گرانی است و نردبان رسيدن به هر بلندايی. [3]

و می فرمود: «عِزُّ الْمُؤْمِنِ غِناه عَنِ النّاسِ» عزّت مؤمن در بی نیازی و طمع نداشتن به مال و زندگی دیگران است. [4]

حیف اما مهرش را برنتافتند. دنیا را بدون او خواستند و در جوانی با زهر کینه مسمومش ساختند.

امام جوان در گوشه حجره مظلومانه جان داد و مردم نفهمیدند چه گوهری از دستشان رفت.

روضه کوتاه نکته سر بسته حجره تاریک

حجره در بسته جگری رفته رفته سم می خورد

قصۀ تازه ای رقم می خورد عرش را ناله ای تکان می داد تشنه ای روی خاک جان می دادشاعر: علی زمانیان [1].

بحار‌الانوار، 68/155 [2]. الفصول المهمة 274/285 [3]. الدرّة الباهرة : ص 40 . [4]. بحارالانوار، ج72، ص109

باد صبا